SJ TheDaily - шаблон joomla Форекс
-->

ميزگرد بررسي صنعت فناوري اطلاعات( IT) در جشنواره كارآفرينان برگزار شد

تاریخ درج: 27 مرداد 1382

در دومين روز جشنواره كارآفرينان، ميزگردي تحت عنوان چالش ها و فرصت هاي كارآفرينان در صنعت IT‌ با حضور صاحب نظران اين صنعت و شركت قريب 150 نفر از مهمانان جشنواره برگزار شد. اعضاي ميزگرد عبارت بودند از :

-             دكتر مرتضي انواري موسس مدرسه عالي كامپيوتر، رئيس مركز ملي فناري اطلاعات و ارتباطات و عضو هيئت علمي دانشگاه  بركلي

-              دكتر سپهري راد دبير شوراي عالي انفورماتيك

-              مهندس مسيح قائميان، فارغ التحصيل كارشناسي دانشكده مهندسي برق ورودي 1351 و فارغ التحصيل كارشناسي ارشد دانشكده رياضي و علوم كامپيوتر ورودي 1356، مدير عامل شركت ملي انفورماتيك ايران

-              مهندس مسعود مرتضوي، فارغ التحصيل كارشناسي ارشد دانشكده رياضي و علوم كامپيوتر ورودي 1363 ،‌ عضو موسس انجمن شركت هاي انفورماتيك ايران و مدير عامل شركت پويا

جلسه ميز گرد با سخنان مهندس احمد مرات نيا دبير كميته تخصصي كامپيوتر به عنوان مسوول برگزاري ميزگرد آغاز شد. وي ضمن خوش‌آمدگويي به حاضران، اعضاي ميزگرد را معرفي و اداره ميزگرد را به دكتر انواري سپرد.

دكتر انواري آمارهايي از شاخص هاي فناوري اطلاعات و ارتباطات در ايران ارايه نمود و سپس چالش هاي عمده اشتغال و كارآفريني در زمينه فنآوري اطلاعات و ارتباطات را به شرح زير بر شمرد.

-              فقدان پروژه هاي درازمدت و كلان

-              عدم اعتماد كارشناسان به پايداري شركت ها به ويژه در بخش خصوصي

-              فقدان برنامه هاي پيش بردي براي جذب و نگهداري كارشناسان سطح بالا

-              ناتواني بخش هاي دولتي و خصوصي در جذب مغزهاي فراري و نيز ارتقاء دانش كارشناسان  موجود

-              كمبود زمينه هاي نو و آموزنده جهت جذب و نگهداري كارشناسان

-              ضعف مديريت دولتي و ناتواني بخش خصوصي براي تعريف، طراحي و پياده سازي طرحهاي بزرگ و پيچيده

-              ترس از توليد و استفاده از فناوري هاي پيشرفته

سپس دكتر سپهري راد از منظر ارتباط صنعت و دانشگاه به موضوع ميزگرد پرداخت و عدم توفيق در ايجاد ارتباط طبيعي و منطقي بين اين دو را از دلايل عمده چالش هاي موجود دانست. وي علت اين امر را عمده بودن نقش دولت در صنعت و كمبود انگيزه كافي مديران دولتي براي بهرگيري از مكانيسم هاي لازم  و نيز كمبود نوآوري و اختراعات در دانشگاه ها و در نتيجه عدم شكل گيري مكانيسم هاي لازم و مناسب براي ارتباط طبيعي و موثر بين اين دو بخش دانست. او راه حل را كاهش تصدي دولت و افزايش نقش راهبردي و نظارتي آن و نيز ايجاد روحيه نوآوري و پژوهش در دانشگاه ها از طريق درجه بندي و اعطاي پاداش بر اساس اين گونه فعاليت ها دانست.

مهندس قائميان در ادامه ، موضوع را از ديدگاه نحوه استفاده از فناوري اطلاعات در كشور مورد بحث قرار داد و اصلاح سازمان ها را مهمتر از سخت افزار و نرم افزار ارزيابي كرد. وي همچنين اصلاح و تدوين رويه هاي مناسب براي سازمان ها، ارتقاء سطح آموزشي به ويژه در رده هاي مديران عالي، و منع جلوه هاي صرفاً نمايشي از فناوري اطلاعات را از ديگر عوامل موثر در حل مشكلات دانست.

سپس مهندس مرتضوي به تشريح مشكلات فناوري اطلاعات در كشور از ديدگاه بخش خصوصي و مسائل صنفي شركت هاي اين بخش پرداخت. به اعتقاد وي عليرغم آنكه در مصوبات مربوط به ايجاد و گسترش فناوري اطلاعات و از جمله طرح تكفا بر نقش بخش خصوصي و واگذاري كارها و پروژه ها به آن تاكيد شده است، اين بخش از شرايط نابرابر در رقابت با شركت هاي دولتي و حتي رقابت با افراد حقيقي و نيز عدم توزيع عادلانه كارها و پروژه ها بر اساس معيارهاي قانوني و رسمي مصوب و نيز وجود رانت هاي مختلف رنج مي برد. مهندس مرتضوي از دانشجويان و فارغ التحصيلان رشته هاي فناري اطلاعات خواست چنانچه به خارج از كشور مهاجرت مي كنند ارتباط خود را با شركت هاي داخلي حفظ كنند، اگر در داخل جذب بدنه دولت مي شوند در ارتباط منطقي با بخش خصوصي نقشي تسهيل كننده ايفا كنند، و اگر به بخش خصوصي وارد مي‏شوند به برپا سازي و تقويت انجمن هاي غيردولتي در اين بخش ياري رسانند.

در ادامه ميزگرد حاضران در جلسه نقطه نظرات و سوالات خود را مطرح كردند. يكي از شركت كنندگان از اعضاي ميزگرد خواست كه چون هر يك از آن ها نماينده بخش معيني از دست اندركاران IT در كشور هستند ، ميزگرد را به صورت مباحثه و مناظره بين خود پيش ببرند. فرد ديگري با اشاره به سخنان مهندس مرتضوي اظهار داشت كه بخش خصوصي نبايد منتظر كمك دولت باشد و بايد از امكانات موجود استفاده كند. شركت كننده ديگري گفت چون دولت صاحب سرمايه و كارفرماي اصلي در كشور است، نمي توان نقش دولت را در اين زمينه ناديده گرفت. به اعتقاد او از نظر مديران دولتي، صنعت ICT داراي هويت و ارزش نيست، مثلاً دارايي شركت هاي نرم افزاري كه همان هوشمندي
( Intellectual Property) است نمي‏تواند به عنوان وثيقه اي براي دريافت تسهيلات مورد استفاده قرار گيرد. اين به آن معنا است كه نظام حقوقي ما پشتيبان صنعت ICT نيست. از سوي ديگر هنوز روحيه خصوصي ستيزي در بخش دولتي و حتي در دانشگاه ها احساس مي شود. يكي ديگر از شركت كنندگان عدم تعريف استانداردهاي لازم براي توليد در زمينه ICT  و نيز حفظ حقوق مولفان را نيز از مشكلات برشمرد و خواستار بررسي بيشتر اين موارد در ميزگرد شد.

در اينجا دكتر سپهري راد موضوع را از ديدگاه اجتماعي مورد بحث قرارداد و اظهار كرد در كشور ما ICT  هنوز از طرف مديران دولتي به عنوان مسئله اي جدي و مبرم احساس نشده است زيرا دولت به لحاظ اتكاي به نفت و عدم وابستگي مالي به مردم، درپي آن نيست كه از ICT  در كارآمد كردن خود و بالا بردن كيفيت و كميت سطح خدمات و پاسخگويي به مردم استفاده كند. بنابراين ICT  فقط فناوري نيست، بلكه زير ساخت هاي اجتماعي خود را نيز لازم دارد. اگر ICT  مسئله واقعي ما باشد، بي شك به دنبال لوازم آن از قبيل نظام حقوقي مناسب ، تدوين استانداردها و مانند آنها نيز خواهيم رفت و آنها را ايجاد خواهيم كرد.

يكي از مديران دولتي شركت كننده در ميزگرد اظهار داشت كه در زمينه ICT چندگانگي در تصميم گيري و سياست گذاري در سطح عالي كشور وجود دارد و بايد صاحبنظران در اين زمينه جمع شوند و راهبرد واحدي را در اين مورد تدوين نمايند. يكي از شركت كنندگان گفت: مشكلات عمده در زمينه ICT‌‌ ناشي از فقدان سياستگذاري كلان و تعيين اولويت هاي سرمايه گذاري در اين زمينه است. وي افزود مديران دولتي نسبت به هزينه و مديريت هزينه و نيز نتايج به دست آمده از واگذاري پروژه ها به پيمانكاران و برگشت سرمايه ناشي از آن حساس نيستند و ضمناً‌ واگذاري پروژه ها بعضاً براساس رابطه صورت مي گيرد. مشكل ديگر توجه نداشتن شركت هاي خصوصي به كيفيت كار و مطلوبيت محصولاتي است كه به سازمان ها ارايه مي‌كنند.

يكي از دانشجويان پرسيد اصولاً پروژه هاي بزرگ IT كدامند و چگونه ايجاد مي شوند؟ مهندس قائميان پاسخ داد، مشكل در شناسايي اين پروژه ها نيست، مشكل اين است كه هنوز مديران ما جرات و توانايي تعريف پروژه هاي بزرگ (مثلاً پول الكترونيك) را ندارند، شركتي هم كه بتواند چنين پروژه هايي را اجرا كند نداريم. اين پروژه ها نياز به سرمايه انبوه و متمركز دارند. در حالي كه جمع پروژه هاي IT كشور سالانه به صد ميليون دلار نمي رسد، چگونه مي توان پروژه صد ميليون دلاري و بيشتر از آن تعريف كرد. تا وقتي كه پروژه هاي بزرگ تعريف و ايجاد نشوند نبايد انتظار پيشرفت قابل ملاحظه اي در اين صنعت داشت.

در انتها يكي از حاضران بر لزوم بستر سازي لازم به منظور مشاركت دانشجويان در فعاليت هاي صنفي و به كارگيري پتانسيل و انگيزه آنان تاكيد كرد. وي  با تكيه بر سخنان مهندس مرتضوي مبني بر ضرورت رعايت عدالت در توزيع پروژه هاي طرح تكفا از دكتر سپهري راد به عنوان فردي موثر تقاضا كرد كه تلاش بيشتري در جهت رعايت مصوبات قانوني در اين زمينه و نظارت بر آن از سوي شوراي عالي انفورماتيك و سازمان مديريت و برنامه ريزي كشور به عمل آورد.

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

ارتباط با ما

تهران، خیابان آزادی، دانشگاه صنعتی شریف، ساختمان انجمن فارغ التحصیلان  15
(+98 21) 66085860
 (+98 21) 66164490-2
 
66085866  
3000101151  
[email protected]  
https://telegram.me/AlumSharif  

آخرین نظرات

tehrandigi.com
We use cookies to improve our website. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. For more information visit our Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree